“Al verlaten mij vader en moeder, de HEER neemt mij liefdevol aan.” Psalm 27:10
Stel u zich dit eens voor: je moeder liep weg toen je nog maar 3 jaar oud was. Een paar maanden later werd je vader naar de gevangenis gestuurd. Je oma nam je in huis, maar besloot binnen enkele dagen dat ze je niet wilde. Wanhopig om te helpen sprong je overgrootmoeder bij, maar door haar leeftijd en kwetsbare gezondheid was het voor haar onmogelijk om voor je te zorgen. Zonder andere familie om op terug te vallen, nam zij de hartverscheurende beslissing om je achter te laten in een kindertehuis en afscheid van je te nemen.
Voor de meeste kinderen zou dit verhaal een nog donkerdere wending nemen. Zij zouden in een staatsweeshuis worden geplaatst, waar zij zouden blijven tot zij 16 of 18 jaar oud waren. Wanneer zij dat vervolgens verlaten, vaak zonder zelfs de meest basale levensvaardigheden, zou 90% van hen terechtkomen in een leven getekend door criminaliteit, dakloosheid, prostitutie of zelfs zelfmoord.
Maar voor Lisa was er één cruciaal verschil: haar overgrootmoeder bracht haar naar ons levensreddende Kalaniot Kindertehuis.
Toen Lisa in Kalaniot kwam, was zij diep getraumatiseerd, overweldigd door angst en niet in staat iemand te vertrouwen. Ons therapeutisch team kwam onmiddellijk in actie en werkte dag en nacht met haar samen.
Vandaag de dag leert dit lieve meisje nog steeds hoe zij zich geliefd kan voelen en betekenisvolle vriendschappen kan opbouwen. Maar het belangrijkste is dat zij nu gelooft in de onwankelbare steun van onze liefdevolle familie — een familie die haar nooit zal verlaten en haar altijd onvoorwaardelijk zal omarmen.
Wat een zegen is het om Lisa’s groei te mogen zien, maar zij heeft nog steeds een moeilijke weg voor zich en zal onze voortdurende liefde en steun nodig hebben.
