Verhaal: Victoria Brodsky

Christians Care International Don Horwitz Charity Jewish Jews Need

Victoria Brodsky werkte als verkoopster in Zhitomir in Oekraïne, maar kon niet meer voor zichzelf zorgen toen ze door de economische crisis werd getroffen en haar baan verloor. Ze vroeg ons haar verhaal te vertellen …

“Op een dag, vlak voordat ze overleed, sloeg mijn grootmoeder haar armen om mij heen en zei tegen me: ‘Vika, nu is het jouw beurt om onze familiegeschiedenis te laten voortleven in de toekomst’.”

“Ik ben zo blij dat ik iedereen die me op mijn reis heeft geholpen kan bedanken. Niet alleen omdat ik mijn eigen dromen heb kunnen realiseren, maar ook die van mijn grootmoeder die me heeft opgevoed. Op een dag, vlak voordat ze overleed, sloeg mijn grootmoeder haar armen om mij heen en zei tegen me: ‘Vika, nu is het jouw beurt om onze familiegeschiedenis te laten voortleven in de toekomst. Het zou me echt zo gelukkig maken als ik zou weten dat mijn Vika een succesvolle carrière zou hebben en een mooie, grote familie zou stichten. Lieve Vika, luister naar me, dat zal je hier niet lukken. Maak alsjeblieft je Bubbie gelukkig en trots, en maak aliyah voor mij’.

Dankzij CCI kon ik aliyah maken. Ik volgde een vakopleiding om reisagente te worden en daarna lukte me het om deze fantastische baan te vinden, waar ik me goed bij voel. Ik heb Bubbie trots gemaakt en ik moet zeggen dat ik ook best trots op mezelf ben.”

Verhaal: Nina Admoni

Nina Admoni was 59 jaar oud, en had 40 jaar lang elke dag hard en vol overgave gewerkt. Op een dag ging ze zoals altijd naar haar werk, toen ze merkte dat er iets veranderd was. Het bedrijf bleek overgenomen te zijn, en er was een nieuw management aan de leiding. Nina zei tegen zichzelf dat dit geen probleem zou opleveren, “ik ben hier immers al veertig jaar in dienst en een waardevol lid van het team”.  Eén voor één werden haar collega’s ontvangen voor een gesprek en kwamen opgelucht weer terug omdat ze konden blijven. Als laatste was Nina aan de beurt. Ze had zin zich voor te stellen toen ze het kantoor binnenstapte, maar ze werd niet met een glimlach ontvangen. “Jij bent Joods toch?” werd er gezegd. Nina kreeg te horen dat ze niet langer welkom was in het bedrijf omdat Joden er niet mochten werken!

“Jij bent Joods toch?”

Alles waar Nina zich voor had ingezet was weg. Toen ze met zulk openlijk antisemitisme werd geconfronteerd verloor ze alle hoop. Totdat ze bericht kreeg van onze aliyah-coördinator, die haar de hulp gaf die uiteindelijk zou leiden tot grotere veranderingen. We konden haar helpen om een nieuw leven in Israël te beginnen, met een nieuw huis, nieuwe vrienden en een pensioen. “Het leven kan op een uitzonderlijke manier zorgen dat een tragedie verandert in een zegen. Ik vind het heerlijk dat ik temidden van mijn eigen volk kan leven, niet met mensen die me haten omdat ik Joods ben”.

Verhaal: André Levitzki

In 2015 kreeg André te horen dat hij kanker had. Hij werd kort daarna geopereerd maar de operatie was niet succesvol. We namen André meteen op in ons spoedprogramma Emergency Aliyah Rescue, zodat hij naar Israël zou kunnen gaan om een geavanceerde behandeling te ondergaan.  Onze coördinatoren werkten hard om zijn aliyah goedgekeurd te krijgen zodat hij met zijn familie kon verhuizen.

Op dit moment kunnen wij gelukkig melden dat André net klaar is met zijn derde chemokuur en dat de resultaten hoopgevend zijn.

André verhuisde naar Haifa in Israël, waar hij en zijn familie nu wonen. Op dit moment kunnen wij gelukkig melden dat André net klaar is met zijn derde chemokuur en dat de resultaten hoopgevend zijn. De artsen verwachten dat André goed zal blijven reageren op de therapie en hopen op een volledige genezing.

andre-levitzki-israel

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save