Verhaal: Eugenes Aliyah

De 18-jarige Eugene Fursenko ging net zitten om zijn ontbijt op te eten toen een harde dreun op zijn deur hem deed opschrikken. De verrassingsbezoeker gaf Eugene opdracht om zich te melden aan het commissariaat van het Oekraïense leger, de instantie die over de dienstplicht gaat. Het koude zweet brak Eugene uit terwijl zijn hart bonsde. Toen hij de voordeur sloot trilden zijn handen zo erg dat ze van de deurklink afgleden. Eugene liet zich op de grond vallen terwijl hij het bericht vasthield dat hij als zijn doodvonnis beschouwde.

“Als je gaat vechten in Oost-Oekraïne, leef je in een wetteloze, onvoorspelbare hel. Voor een Jood is het zelfs nog erger. Ik zou niet alleen tegen de rebellen vechten, maar ik zou ook het doelwit zijn van antisemitische aanvallen door mijn medesoldaten. Ik zou met trots vechten voor een land dat mij respecteerde en me waardig behandelde, maar als een Oekraïense Jood zou ik als een hond worden behandeld.”

Eugene benaderde ons aliyah-team voor hulp. Dankzij uw partnerschap en financiële steun kunnen we samen een groot “Halleluja” roepen, omdat Eugene nu aliyah heeft gemaakt!

“Ik wil iedereen bedanken die mijn aliyah heeft ondersteund,” zegt Eugene. “Er is mij een nieuwe kans gegeven in het leven en ik ben zo trots om een Israëlische burger te zijn. Ik kijk ernaar uit om te dienen in het Israëlische leger, waar ik kan bijdragen aan de bescherming van mijn nieuwe thuisland. U heeft mijn leven veranderd en mij hoop voor de toekomst gegeven! Nogmaals bedankt voor uw liefde en steun.”

More Stories